niedziela, 10 listopada 2013
Neil Gaiman Ocean Na końcu drogi Tłum. Paulina Braiter MAG Warszawa 2013
(To są wlasciwie znowu krótkie przemyślenia z gatunku Co Autor Miał na Myśli i do tego krótkie i mało odkrywcze)
Wyraźnie widać już od razu związki z młodzieżowymi powieściami Gaimana zwłaszcza z Koraliną i Ksiegą Cmentarną. Właściwie jedyną rzeczą którą klasyfikuje ją jako "dorosłą" jesto,ze bohater powraca do wydarzeń po latach.
Jak sam Gaiman przyznaje to było opwiadanie, które się rozrosło do rozmiarów powiesci. I wyglada jak takie opowiadanie na dwieście stron, które nie do końca dopracowano (Gatunek w Polsce reprezentowany przez Żmiję) To znaczy Gaiman dokończyl ale był zajęty teżNightmare in Silver czy Nothing 'o clock i jeszcze Na szczęscie mleko... i wieloma innymi rzeczmi które lepiej mu wyszły, a także rozmowy z HBO o serialu.
Czekam na film mam nadzieję, że tak jak Gwiezdny Pył będzie on lepszy od książki.
środa, 6 listopada 2013
Andrzej Sapkowski Sezon Burz SuperNOWA Warszawa 2013
Po kampanii marketingowej opierającej się na naglym ogłoszeniu przedsprzedaży kolejnego Wiedżmina i to od razu jako powieśći na czterysta stron jak wszyscy zastanawiałem się jak będzie to wyglądać.
Czytało mi się dobrze. Sapkowski wykorzystal jedną z dziur w chronolgii. Może nie zbliza się do poziomu Pięcioksięgu, ale wciąż zbliza się do poziomu opowiadań.
Początek jest trochę słabszy i pomysł wyjściowy trochę przypomina Wieczny Ogień pod względem tego jak w sytuację wplatał się Geralt. Na początku mamy duże zblizenie gra/książka w postaci struktury: quest i random encounter w postaci Arnolda Zgrogi i kilku kolejnych napastników. Potem robi się lepiej. I dostajemy historie kompleksu Risseberg, męczeńskiej śmierci proroka Lebiody i przesuwania słupów granicznych na rzece. Fragmenty z innych dzieł dalej są dobre. Z postaci dalej Jaskier i Yennefer w swojej scenie dalej zachowują się jak wcześniej i dobrze. Z nowych postaci najbardziej wartymi zapmiętania jest krasnolud i rodzina wilkołaków.
Poziom języków i dialogów jest dalej tak samo dobry jak wcześniej. I dalej jest dużo porównań i niezapominanych cytatów i nawiązań.
Zawsze można narzekać, że poszczególne watki się rozłażą i sprawiają wrażenie klejonych na silę, ale powieść jest dobra i warta przeczytania. Na koniec pozostaje poczucie niedosytu.
I zawsze pozostaje epilog. Pozostawiajacy pytanie co się stanie dalej.
niedziela, 3 listopada 2013
Poirot-Dwanaście Prac Herkulesa
Fabuła jest oczywiście zmieniona, ale było to konieczne w wypadku łączeniu wszystkich dwunqastu opowiadań ze zbioru i jednego z poza niego w jedną historię.. W przeciwieństwie do poprzednichadpatacji scenarzysty, przede wszystkim Rendez-vouz ze śmiercią tutaj zmiany były dobre. Chociaż ten odcinek nie był tak tak dobry jak Wielka Czwórka. Elementy prac połączono dobrze. Wyrażne jest też to, o czym mowił Ian Hallard o swoim odcinku, czyli dostosowywanie fabuły do "typowej powieści" Agathy Christie. Uważam, że wybor lokalizacji pozwolił na umiesczenie jak najwiekszej ilosci nawiązań do prac, chociaż szkoda, że niektóre z nich nie zostały nawet wspomniane w jednym zdaniu. Nawet Alpy były zrobione dość przekonująco.
Nie wszystko się udało. O ile to jest najlespza daptacja autorstwa Andrewsa, to tym razem jest wyrażna pomyłka w chronologii:Harabina twierdzi, że poprzednie spotkanie z Poirotem wydarzylo się dwadzieścia lat temu, chociaż w serialu wydarzyło se dopiero kilka lat temu. Wiem, że producenci jakoś za bardzo nie przekmowali się chronolgią w serialu, ale właśnie po to Kika Markham została zastąpiona przez Orlę Brady żeby udawać, że minęło tylko kilka lat. Może chodziło o uzasadnienie tego, kiedy urodziło się dorosłe dziecko, ale to nieudana rzecz w dobrej adaptacji.
Nie wszystko się udało. O ile to jest najlespza daptacja autorstwa Andrewsa, to tym razem jest wyrażna pomyłka w chronologii:Harabina twierdzi, że poprzednie spotkanie z Poirotem wydarzylo się dwadzieścia lat temu, chociaż w serialu wydarzyło se dopiero kilka lat temu. Wiem, że producenci jakoś za bardzo nie przekmowali się chronolgią w serialu, ale właśnie po to Kika Markham została zastąpiona przez Orlę Brady żeby udawać, że minęło tylko kilka lat. Może chodziło o uzasadnienie tego, kiedy urodziło się dorosłe dziecko, ale to nieudana rzecz w dobrej adaptacji.
sobota, 2 listopada 2013
Ian R. MacLeod Pieśń Czasu. Podróże. Tłum Grzegorz Komerski MAG Warszawa 2011
Podróże
Opowieść Młynarza-Dobry powrót do świata Wieków Światła i Domu Burz. Ciekawie było zobaczyć jak w tym świecie rozwija się technologia.
Dbaj O Siebie-Pomysł wyjściowy ciekawy. Za krotkie.
Bunt Anglików-Alternatywna historia o Anglii podbitej przez Mogołów.
Zwieńczenie-Właściwie przeciętne. Nie do końca rozwinięte.
Żywioły-O odkryciu sił rządzących światem przemysłu i upadku starych fortun
Wrainwightowie na wakacjach-Niefantastyczna historia o ojcu terroryzującym rodzinę. Dobry tekst.
Dywan z hobów-Alternatywna historia od czasów epoki kamienia łupanego. Rozważania o niewolnictwie, rytualizacji społeczenstwa i ewolucji. Najlepszy tekst zbioru.
O spotkaniach z innymi wyspami-bardziej wstęp do jakiegoś dłuższego tekstu niż pełnoprawne opowiadanie.
Druga podróż króla-o świecie, który zmienila jedna decyzja Jezusa i powstającym Krolestwie Bożym na Ziemi widzianym przez powracajćego do Palestyny po latach Baltazara
Pieśń Czasu
Powieść jest dobra jednak Wieki Światła i Dom Burz, które też były o podobnych tematach były jednak lepsze. Autor po raz kolejny zajmuje suię przemijaniem dawnego świata, rewolucjami społecznymi i naukowymi oraz przeżyciami jednostki na ich tle. Zaletą ksiązki jest jak zawsze u MacLeoda przeżycia jednostki. Rozwój technologiczny jest tylko wątkiem pobocznym, ale jest wiarygodny. Nie zachwyciła mnie ona tak jak niektórych, ale też i nie uwazam jej za nieudaną. Trochę zniechęcił mnie do wszystkoego zwrot akcji związany z Adamem.
środa, 30 października 2013
Lavie Tidhar Osama MAG Warszawa 2013

Trudno mi napisać o tej książce coś czego nie było w poprzednich recenzjach o książce inspirowanej tym, że autor przeżył kilka zamachów.
Oczywiste jest, że jest to pozycja nieszablonowa, jedna z takich jakie powinny trafiać do Uczty Wyobraźni. Jest to jedna z takich pozycji, ktore trzeba czytać kilka razy, żeby znaleźć wszystkie nawiązania, tropy i cytaty. Uważnie trzeba też wyszukiwać elementów historii alternatywnej. Miejsca przez które podróżuje bohater są też bardzo dobrze opisane.
Tajemnicza kobieta każe detektywowi Joemu odnaleźc Mike'a Logshotta, autora powieści o Osamie Bin Ladenie . Wraz ze śledztwem tożsamość bohatera rozpada się. Niestety wraz z rozpadem tożsamosći bohatera rzopada się tez spójność książki. Powieść oparta jest na opowiadaniu, którego nie znam, więc nie wiem co zostało dodane do książki. Wyglada jakby autor nie do końca wiedział jak zaadaptować pomysł wyjściowy, na czym uicerpiała cała książka bedąca mimo wszystko pozycja ciekawą i wartą przeczytania.
poniedziałek, 28 października 2013
Głos Lema Red. Michal Cetnarowski Powergraph Warszawa 2011

W ramach któtkiego wstępu: Jesli chodzi o uchwycenie Lemowatości, wszyscy autorzy spudłowali. Trochę to wygląda jakby na teksty pisano na siłę.
Krzysztof Piskorski-Trzynaście Interwałów Iorri Czyli jak Lem pisałby dzisiaj. Średnio udane.
Rafał W. Orkan-Księcia Kordiana księżycowych przypadków częsc pierwsza i najprawdopdoniej ostatnia Klimaty cyberiado-dziennikowo gwiazdowe. Nawt zabawne.
Wawrzyniec Podrzucki-Zakres Widzialny Ciekawa historia o granicach poznania inspirowana Edenem
Andrzej Miszczak-Poryw Ciekawa historia o buncie androidów.
Alex Gutsche-Lalka Słabe. Moglo by być lepsze gdyby nie to, że zwrot akcji podano już otwierajacym mottcie
Joanna Skalska -Plomieniem jestem ja Miało być o "Pierwszym kontakcie", a wyszła adaptacja "Kieszonkowego komputera dresczowców Science Fiction"
Janusz Cyran Słońce Król Adaptacja apokryfu Gruppenfurhera Louisa XVI Dobry tekst. Podobalo mi się, ze chociaż ten jeden probuje adpatować Apokryfy.
Wojciech Orliński- Stanlemian Zrzynka z Incepcji wyraźnie robiona na zagranicę.
Rafał Kosik-Telefon Przyzwoity poziom. I nic poza tym.
Paweł Paliński-Blask Tak dużo niedopowiedzeń, ze nie wiadomo o co chodzi poz próbła polączenia Lema i Kafki
Filip Haka-Opowieści kosmobotyczne Dominka Vidmara Najlepszy tekst zbioru. Haka odtworzył teksty Lema najlepiej ze wszystkich autorów. Nawiązania do kilkunastu różnych dzieł
Jakub Nowak-Rychu Średnio udany tekst o Dicku i Lemie jako komputerze
sobota, 26 października 2013
"Nowe Idzie" po pięciu latach
Jewgienij T. Olejniczak-Noc Szarańczy Klimat nawet ciekawy, tylko pomysły upychane na siłę a fabuła wlaściwie się ciągnie bez celu.
Tomasz Kilian-Przenicowanie Co to wlaściwie miało być?
Adam Przechrzta-Smak Apokalipsy Znośna postapokalipsa. Fajnie się czyta.
Andrzej Miszczak-Harpunnicy Ciekawe, dobre z klimatem. Tylko, jak zauważyli w dyskusji trochę jak z lat 90. I wygląda jak wstęp niż pelny tekst
Joanna Skalska -Wyspa Bardzo dobre.
Piotr Rogoża-Więcej niż Słowa Patrz Przenicowanie.
Paweł Majka- Oko Cyklonu Znowu upychanie wszystkiego na siłę. Jakby autor miał listę pomysłow, z którymi nie wiedział co zrobić więc pomyslał że jak je połączy razem to cos wyjdzie. Nie Wyszło.
Robert M. Wegner-Najpiękniejsza historia wszystkich czasów Fajnie się czyta. miło było zobaczyć Warszawską fantastykę w zbiorze. Jednoczesnie przejście do fantastyki arturiańskiej.
Dawid Juraszek-Rzyg Ciekawe, ale właściwie donikąd nie prowadzi.
Cezary Zbierzchowski-Płonąc od środka Przenicowanie+Więcej niż słowa*2
Jakub Małecki-Każdy umiera za siebie Przejmujące i ciekawe.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



