Co można napisać o Murach...?
Franz, oficer z miasta Xystos zostaje wyslany przez Radę miejską do odległego i tajeminczego miasta Samaris, by przeporwadzić tam obserwacje i ustalić slaczego ludzi nie powracją stamtąd. Obserwując rytuały i architekturę miasta odkrywa jego sekret.
Jak przyznają sami autorzy nie wszystko się udało. Podstawowym problemem jest to, że nie jest podana informacja o tym, kto stworzył Samaris. Kreacja Samaris-Miasta rosiczki pożeracjącego podrożnych nie udała się całkowicie zrealizować. Zamierzenie autorów, by stworzyć miasto bedące złudzeniem optycznym nie udało się. Bardziej można, jak twierdzą sami autorzy, uznać je za przedstawiające klimat złudzenia optycznego, niż je realizujące. Autorzy starali się uzyskac kilmat poprzez użycie w labiryncie miasta iluzorycznej architektury baroku. Sami jednak przyznają, że nie mogli pomieścić treści na 48 stronach albumu, zwłascza, że wiedzę o mieście miały przekazywac rysunki. Problemem są też potknięcia scenariuszowe jak Franz myślący, ze musi porozmawiać z Carlą i mówacy, ze musi Znacznie lepiej wyszła kreacja retrofuturystyczno-secysyjnego Xystos przepełnionego chłodem, z którego przyjeżdża bohater. Wszystkie informacje o jego funkcjonowaniu sa przedswiane w sposób bardziej spójny.
Problemem jest także jakosć polskiego wydania, w ktorym Carla zmienia się w Clarę i na odwrót,a fragment dialogu pojawia się na obrazku.
Pełne szczegołów i oddające różnorodność miast rysunki Schuitena są wyraźnym plusem albumu.
Sam komiks jest pozycją ciekawą wartą poznania.
